அத்தியாயம்: 5 இரு தினங்கள் விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டு பூஞ்சோலை கிராமத்தை நோக்கிச் சென்றுக் கொண்டிருந்தான் தர்மேந்திரன். தன் அண்ணனின் பதினாறாம் நாள் காரியத்திற்காக. பிறந்து வளர்ந்த ஊரைப் பார்க்கையில் தன் அண்ணனுடன் சேர்ந்து கழித்த நாள்கள் நினைவிற்கு வந்தன. இப்பொழுது அவன் உயிரோடு இல்லை என்பதை மிகவும் சிரமப்பட்டுப் புத்திக்கு கொண்டு வந்து, வடியும் கண்ணீரையும் அழும் மனத்தையும் சமாதானம் செய்தான். வேதனையும் வலியும் அவனின் உடலை வியாபித்து, ஆளை உருக்கி இருந்தது. ஆனாலும் திடமாக இருக்க வேண்டிய அவசியத்தை அவனின் குடும்பம் உணர்த்தியது. கிளம்பும் போது தான் குழலி அழைத்து, “அண்ணா… அண்ணி மயங்கி விழுந்துட்டாங்க. ஹாஸ்பிடல் கூட்டிட்டுப் போயிருக்கோம்.” என்று தகவல் கூறி அழுதாள். “என்னாச்சி வெண்மா?” “தெரியலண்ணா. சரியாச் சாப்பிடக் கூட மாட்டேங்கிறாங்க. எப்பப் பாரு அழுதிட்டே தான் இருக்காங்க. எனக்கு அவங்கள நினைச்சாக் கவலையா இருக்கண்ணா.” என வருந்திச் சொல்ல, தாய்க்கு அழைத்து என்னானது என்று விவரம் கேட்டான். “ஆர்த்தி கர்ப்பமா இருக்கா தர்மா. உங்கண்ணே நம்மள ...
அத்தியாயம்: 4 "ம்... பேசுங்க அண்ணி." என்று குழலி ஆர்த்தியின் கையில் ஃபோனைத் திணிக்க, மெல்லிய புன்னகையுடன் அதை தன் செவிகளில் வைத்தவள், "ஹலோ..." என்க, "நான் தர்மா பேசுறேன்...” அவள், "ம்..." என்றதும், "எப்படி இருங்கீங்க?" "நான் நல்லா இருக்கேன். நீங்க? உங்களத்தான் பார்க்கவே முடியல. அத்தை தான் ரொம்ப வருத்தப்பட்டாங்க. ஏன் கல்யாணத்துக்கு வரல?" என உரிமையுடன் கேள்வி கேட்டாள் ஆர்த்தி. "சாரிங்க என்னால கல்யாணத்துக்கு வர முடியல. கொஞ்சம் இங்க வேலை இருந்தது. ஆனா என்னோட நினைப்பு முழுக்க அங்க தான் இருந்தது. அடுத்த வாரம் ஊருக்கு வர்றேன் உங்களப் பார்க்கத் தான்." என உற்சாகமாகப் பேசியவன் அவளிடம் இரண்டொரு வார்த்தைகள் பேச, அவளும் சகஜமாகப் பேசினாள். “வெண்மா, கல்யாணத்தப்ப எடுத்த ஃபோட்டோஸ் அனுப்பி வை வெண்மா.” என்று கேட்டு வாங்கியவன் ஆர்த்தியை அதில் தான் முதல் முறை பார்த்தான். தன் அண்ணனின் திருமணத்தில் கலந்துக் கொள்ளாததை நினைத்து மனம் லேசாகக் கனத்தது. சொன்னது போல் அந்த வாரம் வீட்டிற்கு ...